سفارش تبلیغ
صبا ویژن
معنویت
سفارش تبلیغ
صبا ویژن
پاکدامنى زیور درویشى است ، و سپاس زینت توانگرى . [نهج البلاغه]
معنویت
 RSS 
خانه
ایمیل
مشخصات
ریاست وبلاگ
کل بازدید مخالفین غیبت: 231958
بازدیدعزیزان امروز : 0
بازدیددوستان دیروز : 12
........... درباره خودم ...........
معنویت
مدیر وبلاگ : امیر علی[68]
نویسندگان وبلاگ :
حسین[1]

وبلاگ معنویت درپی معرفی اخلاق فضایل ورذایل وعرفان تصوف از دیدگاه شرع و شریعت و...

........... عکس امیرعلی ...........
معنویت
........ تحریم کنندگان غیبت........
هدیه [139]
خبرگزاری مهر [35]
عرضه نرم افزارهای اسلامی [71]
یادداشتهای شخصی احمدی نژاد [135]
خبرگزاری فارس [29]
مرکز اطلاع رسانی شهید آوینی [37]
ایگاه اینترنتی کانون فرهنگی رهپویان وصال - شیراز [113]
مؤسسه تحقیقاتی حضرت ولی عصر عج [82]
پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری [64]
پرسمان [89]
طلبه ای از نسل سوم [105]
[آرشیو(11)]


..... فهرست موضوعی یادداشت ها.....
ادله حرمت غیبت[15] . داستان های غیبت[8] . روایات غیبت[7] . استثنات غیبت[7] . تعریف غیبت[5] . درمان غیبت[5] . اثار غیبت[5] . غیبت در قران[5] . استماع غیبت[4] . انگیزهای غیبت[3] . انواع غیبت[3] . تعریف بدعت[2] . جبران غیبت[2] . مجازات غیبت[2] . شرح حدیث[2] . سوال ازشما پیگیری ازما . اقسام غیبت . ارکان غیبت .
..........حضور و غیاب ..........
یــــاهـو
............. اشتراک.............
  ........... طراح قالب...........


  • همانا غیبت کردن از زنا بدتر است

  • نویسنده : امیر علی:: 87/3/25:: 3:49 عصر
    بِسْم اللهِ الْرَّحْمنِ الْرَّحیم
    قال الله الحکیم : ((و لا یعتب بعضکم بعضا)) (حجرات : آیه 12)
    :بعضى از شما غیبت بعضى دیگر را نکنید.
    پیامبر صلى الله علیه و آله : ان الغیبة اءشد من الزنا
    :همانا غیبت کردن از زنا بدتر است .
    شرح کوتاه :
    غیبت بر هر مسلمانى حرام و غیبت کننده گناهکار است . غیبت آنست که کسى را به صفتى یاد کنى که نزد حق آن غیب نباشد و یا کسى را ذم کنى در حالى که اهل علم آنرا بد نمى دانند.
    هرگاه غیبت شود و به گوش صاحبش رسید، باید از او حلالیت بطلبد و او را از خود راضى کند.
    غیبت حسنات را محو میکند چنانکه آتش ، هیزم و چوب را مى خورد. ریشه و سبب غیبت گاهى از حسد و یا زینت دادن کلام ، یا تسکین خشم و یا منافرت به آن شخص و امثال اینها مى شود که همه به سلامتى نفس ضربه وارد مى کند و او را در قیامت به عذابهائى دچار مى نماید
    غیبت ممنوع()

  • موجبات بدعت

  • نویسنده : امیر علی:: 87/3/25:: 2:2 عصر

    آنچه را که موجب بدعت مى شود مى توان در موارد زیر خلاصه کرد:

    1ـ زیاد کردن چیزى به دین، خواه در گفتار یا کردار و یا عقیده;

    2ـ کم کردن چیزى از دین و یا اهمال در بیان و تأویل به باطل;

    3ـ سخن گفتن در دین بدون علم. (... وَ أَنْ تَقُولوا عَلَىَ اللهِ ما لا تَعْلَمُونَ);(1)که از آن آگاهى ندارید.

    4ـ پیروى از متشابهات;

    5ـ پیروى از هواى نفس.(2)

    از آنچه گفته شد معیار سنت و بدعت روشن مى شود اما در تکمیل این بحث پاسخ به این پرسش لازم است که آیا چیزى که نه مخالف قرآن باشد و نه مخالف سنت و از سوى دیگر در قرآن و روایات چیزى مخالف و یا موافق آن بیان نشده و مسکوت گذاشته شده است، انجام آن بدعت است یا سنت و یا مباح; نظیر استفاده از ابزار و وسایل جدید که در عصر حضور پیامبر(صلى الله علیه وآله)وجود نداشته است؟

    اهل حدیث و سلفیه مى گویند انجام آنچه در قرآن و سنت مسکوت مانده بدعت است.(3)در صورتى مطرح شده که با آنچه که در معیار بدعت گفته شد مخالف است زیرا آنچه مسکوت مانده مخالف قرآن و سنت به شمار نمى آید، چون ظرف پیدایش آن در زمان نزول قرآن و حضور پیامبر وجود نداشته و حکم آن به صورت صریح بیان نشده است. بنابراین آنچه در قرآن و سنت وجود ندارد اگر مخالف کلیات اسلام و دیدگاه عقل و عقلا نباشد انجام آن جزو سنت به شمار مى آید زیرا عقل و عقلا نیز مورد تأیید اسلام بوده و به عنوان منبع شناخت اسلام معرفى شده است.

    به طور نمونه آیین هاى سوگوارى و عزادارى و تجدید آن در هر سال از مباحث بسیار مهمى است که مى توان با نگرشى کلى به منابع اسلامى آن را جزو سنت به شمار آورد.

    دیدگاه شیعه آن است که مسأله سوگوارى و عزادارى براى پیامبر اسلام(صلى الله علیه وآله) و امامان معصوم(علیهم السلام) بویژه شهداى کربلا افزون بر آن که سبب زنده ماندن یاد و خاطره فداکارى هاى آنان مى شود، آثار و فواید ارزشمندى براى جامعه اسلامى به جا مى گذارد و در سایه این مراسم دل ها به معارف دین و دستورات اسلامى نورانى مى شود و محبت آنان در دل مسلمانان بیشتر مى گردد.

    برگزارى آیین هاى سوگوارى بزرگان دین یکى از سرمایه هاى عظیم معنوى است که باید براى زنده نگهداشتن اسلام و ایمان از آن بهره گرفت البته باید هوشیار بود که برخى از آداب و رسومى که با شؤونات دین مقدس اسلام ناسازگار است در این آیین ها نفوذ نکند.

    افزون بر همه آثار و فواید برگزارى مراسم سوگوارى، ائمه اهل بیت دستور اکید داده اند که براى شهیدان کربلا مراسم عزا برگزار شود چنان که خودشان نیز بدان عمل مى کرده اند.(4)

    دیدگاه اهل سنت

    اهل سنت مى گویند چون ما دستور خاص مذهبى به مانند اهل تشیع براى برگزارى آیین هاى سوگوارى نداریم لذا نمى توانیم مراسم سوگوارى برگزار کنیم. البته بسیارى از اهل سنت هر ساله روز عاشورا درباره شهامت ها و شجاعت هاى اهل بیت در حادثه عاشورا سخنرانى هایى انجام داده و در بسیارى از مناطق اهل سنت به مناسبت این ایام غذا و اطعام مى دهند و بسیارى از برادران و خواهران

    ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

    1- سوره اعراف، آیه 33.

    2- البدعة تحدیدها و موقف الاسلام، دکتر عزت على عطیه، ص ؟.

    3- ر.ک: فتواى اسلامیه، ج 1، ص 18.

    4- براى آگاهى بیشتر ر.ک: پاسخ به شبهات عزادارى، حسین رجبى.

     


    غیبت ممنوع()

  • سنت در برابر بدعت

  • نویسنده : امیر علی:: 87/3/25:: 2:1 عصر

    براى شناخت سنت در برابر بدعت لازم است به تعریف بدعت بپردازیم. بدعت در لغت به معناى نوآورى است، به عبارت دیگر چیز به وجود آمده که سابقه اى نداشته باشد بدعت است. از این رو بدیع از نام هاى پروردگار است که به معناى نوآور است.(3)

    راغب در مفردات مى نویسد: «بِدَع درباره خداوند به معناى ایجاد کننده و به وجود آورنده چیزى بدون آلت و ماده و بدون زمان و مکان است و این تنها با قدرت خداوند امکان پذیر است; (قُلْ ما کُنْتُ بِدْعاً مِنَ الرُّسُلِ...);(4)(5)

    بدعت در اصطلاح عبارت است از وارد کردن چیزى در دین و اسلام که جزو دین نیست. شکى نیست که بدعت در دین به نصّ قرآن حرام است: (اللهُ أذِنَ لَکُمْ اَمْ عَلَىَ اللهِ تَفْتَروُن);(6)مى دهید ـ خداوند به شما اجازه داده یا بر خدا دروغ مى بندید.

    ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

    3- دائرة الفرائد در فرهنگ قرآن، ج 3، ص 67، دکتر محقق.

    4 ـ سوره احقاف، آیه 9.

    5 ـ مفردات، راغب، ص 36.

    6 ـ سوره یونس، آیه 59.

    بنابراین هر چیزى که بدون اجازه به خدا و دین نسبت داده شود حرام است.

    بسیارى از نویسندگان اهل سنت بدعت را بر دو قسم دانسته اند; ضاله و محموده. بدعت ضاله عبارت است از پدید آمدن چیزى که با قرآن، سنت، اجماع و اثر مخالف باشد و بدعت محموده عبارت است از چیز خوبى که با کتاب، سنت، اجماع و اثر مخالف نباشد.(1)

    غزالى مى نویسد: «هر گونه نوآورى بدعت و حرام نیست بلکه بدعتى حرام است که با سنت قطعى متضاد باشد و گاهى ابداع واجب است و آن در صورتى است که اسباب، تغییر یافته و دگرگون شده باشد».(2)

    ابن حجر و سایر علما نیز بدعت را چنین تقسیم کرده اند.

    تقسیم بندى بدعت از نظر معناى لغوى صحیح است اما در اصطلاح شرع و عرف متشرعه بدعت تقسیم بندى نمى شود بلکه هر بدعتى حرام است زیرا بدعت عبارت است از چیزى که مخالف قرآن و سنت باشد و هر چیزى که موافق قرآن و سنت باشد بدعت نخواهد بود. از این رو دیدگاه هایى که براساس اجتهاد صحیح و طبق قواعد اصول و فقه به دست آمده، بدعت به شمار نمى آید و آنچه طبق رأى، استحسان و اجتهاد غیر صحیح باشد بدعت مى باشد. این تعریف با روایت نبوى که فرموده: «.... ایاکم والبدع فان کل بدعة ضلالة و کل ضلالة و اهلها فى النار»;(3)است و هر گمراهى همراه با اهلش در آتش است، موافق است.

    این روایت هر نوع بدعتى را ناپسند و گمراه کننده دانسته است. شیعه نیز با دو شرط هر گونه بدعت را حرام مى داند:

    1ـ ریشه در اصل و اساس شریعت نداشته باشد;

    2ـ به عنوان طریق شرعى وانمود گردد.

    البته بدعت اعم از حرمت و کراهت است; یعنى بدعت به چیزى که مکروه باشد گفته مى شود.

    از آنچه درباره بدعت گفته شد روشن مى شود که سنت در برابر بدعت، عبارت است از چیزى که قرآن بدان دستور داده و یا پیامبر(صلى الله علیه وآله)مردم را بدان هدایت فرموده باشد و نیز با اصول کلى اسلام ناسازگارى نداشته باشد لذا دایره معناى اصطلاحى سنت در برابر بدعت از گستره معنایى آن در اصطلاح فقه و علم حدیث وسیع تر است.

    بنابراین آنچه قرآن، احادیث و قواعد اصول و فقه بر آن دلالت دارد جزو سنت به شمار مى آید، یعنى بدعت نیست همچنین تمام امورى که به خودى خود مباح است و هیچ یک از عناوین حرام بر آنها منطبق نمى شود مثل عادات و آدابى که در زندگى بشر از قدیم مرسوم بوده مانند جشن ها و عزادارى ها بدعت به شمار نمى آید البته از سوى دیگر مى توان مراسمات را در حوزه دین بر دو قسم دانست:

    1ـ گاهى نص و دلیل خاص براى آن وجود دارد، مانند جشن عید فطر، قربان و... ;

    2ـ گاهى دلیل خاصى بر آن وجود ندارد بلکه به صورت کلى است که چگونگى انجام آن امور به عرف مردم واگذار شده است مانند تکریم و بزرگداشت پیامبر(صلى الله علیه وآله)، اهل بیت، برپایى شعایر الهى و ... .

     

     

    ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

    1- فتح البارى، ج 17، ص 10.

    2- احیاءالعلوم الدین، غزالى، ج 2، ص 3.

    3- بحارالانوار، ج 36، ص 28.

    در صحیح مسلم، ج 6، ص 153 آمده است: «خیر الأمور کتاب الله و خیر الهدى هدى محمد و شر الامور محدثاتها و کل بدعة ضلالة»; بهترین چیزها کتاب خدا و بهترین هدایت، هدایت محمد(صلى الله علیه وآله) و هر نوآورى که این طور نباشد گمراهى است.

     



    غیبت ممنوع()

  • سنت و بدعت

  • نویسنده : امیر علی:: 87/3/25:: 2:0 عصر

    سنّت در لغت به معناى راه و روش است.(1)بیان فقها اصطلاح سنت به معناى مستحب که یکى از احکام پنجگانه است به کار برده شده;(2)که به گفتار، رفتار و تقریر پیامبر(صلى الله علیه وآله) نیز سنت گفته شده است.(3)است ولى در این علم اصطلاح سنت مهوم دیگرى نیز دارد بدین معنا که اصطلاح سنت در برابر اصطلاح بدعت به کار برده مى شود. سنت در اصطلاح علماى اصول، گفتار، رفتار و تقریر یکى از منابع احکام و شرع مقدس است.

     

    دیدگاه شیعه

    به اعتقاد شیعه دومین منبع احکام و دستورات اسلام سنت نبوى است چنان که قرآن مى فرماید: (... وَ ما آتاکُمُ الرَّسوُلُ فَخُذُوهُ وَ مانَهاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهوُا...);(4)جلوگیرى کرده خوددارى نمایید.

    بنابراین آنان که به سنت نبوى بى اعتنا هستند قرآن را نادیده گرفته اند، اما بحث اساسى این است که چگونه سنت نبوى به دست مى آید؟ مسلمانانى که چهارده قرن با زمان حضور پیامبر اسلام(صلى الله علیه وآله) فاصله دارند چگونه به سنت آن حضرت دست یابند؟

    از سوى دیگر به گفته تاریخ، سنت آن حضرت تا حدود یکصد سال پس از پیامبر یعنى عصر عمربن عبدالعزیز به علل گوناگونى تدوین نشده و در این مدت، مذاهب و گروه هاى زیادى نیز در دل امت اسلامى پدید آمده است. جعل روایات بویژه در عصر بنى امیه رواج داشته و حتى در زمان حیات پیامبر(صلى الله علیه وآله) نیز دروغ هایى به ایشان نسبت داده شده است چنان که على(علیه السلام)فرمود: «روزى پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله)خطبه خواند و در ضمن آن فرمود من کذب على متعمداً فلیتبوا مقعده من النار»;(5)به من دروغ ببندد جایگاه او آتش است.

    از این رو شیعه معتقد است بهترین راه براى دستیابى به سنت پیامبر(صلى الله علیه وآله) همان راهى است که خود آن حضرت معرفى فرموده است: «ایها الناس انى قد تارک فیکم ما ان أخذتم به لن تضلوا، کتاب الله عترتى اهل بیتى»;(6)

    ــــــــــــــــــــــــــــــــــ

    1 ـ مفردات، راغب و المصباح، فیومى.

    در لسان العرب، ج 17، ص 90 سنّت به معناى راه پسندیده و مستقیم دانسته شده است.

    2 ـ الفوائد و القواعد، ج 2، ص 304، قاعده 289.

    البته در نزد علماى حنفى سنت بر دو قسم است; سنت وجوبى و سنت استحبابى چنان که کراهت را نیز بر دو قسم مى دانند کراهت تحریمى و تنزیهى.

    3 ـ ذکرى، شهید اول، ص 5 و السنة و التشریع ، دکتر منعم النمر.

    4- سوره حشر، آیه 7.

    5 ـ نهج البلاغه، خطبه 210.

    6- صحیح، ترمذى، ج 5، ص 662، باب مناقب اهل بیت النبى و صحیح، مسلم، ج 4، ص 1803، ح 2408 با اندکى اختلاف.

     


    غیبت ممنوع()

    و چند موضع دیگر هست که بعضى از علما، تجویز غیبت در آنها کرده‏اند.

    اول: هرگاه دو کس مطلع باشند بر عیب شخصى، در این صورت بعضى تجویزکرده‏اند که: یکى از آن دو کس آن عیب را با یکى دیگر به تقریبى ذکر کنند.

    دوم: غیبت جمعى که محصور نباشند، مثل اینکه بگوید: فلان طایفه، یا اهل فلان ده، یا اهل فلان، فلان عیب را دارند.

    سوم: کسى که اصرار بر معصیتى داشته باشد بعضى گفته‏اند: جایز است ذکر آن‏معصیت از او.

    چهارم: ذکر عیبى از کسى که اگر بشنود مضایقه نداشته باشد، اگر چه عیب شرعى‏نباشد.یا عیب شرعى باشد اما مجاهر به آن نباشد.

    و حق آن است که: در همه این چهار صورت نیز غیبت‏حرام است و دلیلى بر استثناى آنها نیست.

    فایده

    بدان که: هرگاه کسى غیبت دیگرى را کرده باشد کفاره آن، این است که: ابتدا توبه‏نماید و پشیمان شود و بعد از آن، اگر آن شخصى که غیبت او شده زنده باشد و دسترسى به او باشد و شنیده باشد، از او حلیت‏حاصل نماید، و «تطییب‏» (44) خاطر او کند.

    و همچنین اگر نشنیده باشد و در اظهار آن مظنه فسادى یا عداوتى نباشد اما اگر مظنه‏عداوت بوده باشد یا دسترسى به او نباشد در این صورت از براى او استغفار کند و طلب‏آمرزش نماید.و از براى او اعمال صالحه به جا آورد، که در روز قیامت عوض غیبت‏او شود.


    غیبت ممنوع()

    <   <<   6   7   8   9   10   >>   >

  • لیست کل یادداشت های این وبلاگ

    example:
    سفارش تبلیغ
    صبا ویژن